Sfinks

W okresie średniowiecza powstawało bardzo wiele różnego rodzaju legend, które dotyczyły właśnie samej postaci sfinksa. Jedna z nich mówiła o swojego rodzaju obietnicy, która została złożona jednemu z mieszkańców Fajum właśnie przez ten potężny posąg. Sfinks, którego arabowie nazywali panem grozy obiecał temuż właśnie mężczyźnie, że pomoże mu w odnalezieniu skarbu, który rzekomo miał znajdować się w uchu sfinksa. Wieśniak wiedziony rządzą bogactwa przybywa do Gizy i rozpoczyna poszukiwania w głowie olbrzyma, która wystawała spod ogromnej ilości piasku. W czasie tym przybywa strażnik konny i łapie poszukiwacza, który posiadał nielegalny rejestr. Jednak usłyszawszy opowieść chłopa dotyczącą skarbu wdrapuje się po kamieniach i sam rozpoczyna poszukiwania. Chciwość strażnika została jednak ukarana, w uchu bowiem nie znalazł skarbu, a jedynie jadowitą kobrę, która go kąsa. Nieszczęśnik spada i zabija się, natomiast wieśniak zabiera do domu zbroję strażnika oraz jego konia. Słowa sfinksa więc poniekąd sprawdziły się, a chłop otrzymuje obiecany mu skarb. W postacią sfinksa wiąże się jeszcze wiele, wiele innych baśni. Czas średniowiecza, a dokładniej wiek czternasty to okres kiedy uszkodzona zostaje twarz oraz oczy sfinksa, od tego czasu figura nie posiada nosa. Sfinks ponownie zostaje uszkodzony w momencie kiedy jeden szejków przesypuje zalegające na posągu hałdy piasku, które lądują na sąsiedniej wiosce, co budzi w śród jej mieszkańców ogromny gniew, który wyładowują właśnie na posągu.